Μάτι δεν έχω κλείσει τις τελευταίες τρεις μέρες, με την αγωνία να με κυριεύει για την τύχη κάτι φιλενάδων

που εξακολουθούν να παραμένουν εγκλωβισμένες στο Ντουμπάι. Οι κοπέλες, που πήγαν για ένα τριήμερο, βιώνουν μια πρωτόγνωρη, οφείλω να ομολογήσω, πραγματικότητα, από αυτές (τις πραγματικότητες) που σε «σημαδεύουν» για το υπόλοιπο του βίου σου. Πήγαν στο Ντουμπάι για να περάσουν με κάτι Άραβες ένα τριήμερο και, χωρίς να υπολογίσουν τον Τραμπ, ξέμειναν μέσα στην έρημο, άφραγκες, να γυρίζουν με τις πανάκριβες τσάντες τους και τα χρυσά Ρόλεξ, ψάχνοντας έστω και ένα βανάκι για να πλαγιάσουν. Μιλάμε για το απόλυτο δράμα, να έχεις «πεταχτεί» μέχρι το Ντουμπάι, να έχεις βγάλει σε μετρητά κάνα δεκάρικο, να έχει φύγει ο χορηγός και εσύ να είσαι εγκλωβισμένη στον παράδεισο, πληρώνοντας κάθε μέρα από 1.500 έως 2.000 ευρώ, χωρίς να ξέρεις πότε και αν θα φύγεις. Σε αυτό το ξεχωριστό δράμα, πέφτω στα τέσσερα και υποκλίνομαι, περιμένοντας την ώρα που θα ανοίξουν ξανά οι ουρανοί και θα αρχίσουν να πετάνε τα αεροπλάνα, προκειμένου να κορίτσια να επιστρέψουν στη μαμά πατρίδα και στην αγκαλιά των δικών τους ανθρώπων.

Πηγή: powergame.gr